Αγκιστρώθηκα στο όνειρο – ή, καλύτερα, στο αντικείμενο του ονείρου μου. Είχε μαύρα κυματιστά μαλλιά και μοιραίο χαμόγελο. Αυτή τη στιγμή, καθόταν με την πλάτη στραμμένη στη μηχανή κι εγώ κοιτάζοντας προς το τιμόνι, με τα γόνατά μας να αγγίζονται. Στριφογύρισα τα δάχτυλά μου στην μπλούζα του και τον τράβηξα κοντά μου για ένα φιλί.
Στ’ όνειρό μου, ο Πατς ένιωθε τα φιλιά μου. Όχι μόνο σε συναισθηματικό επίπεδο, αλλά ως πραγματική, σωματική επαφή. Στ’ όνειρό μου, ήταν περισσότερο άνθρωπος παρά άγγελος. Οι άγγελοι δεν έχουν αντίληψη των φυσικών αισθήσεων –το ήξερα– αλλά μες στον ύπνο μου ήθελα ο Πατς να νιώθει την απαλή, μεταξένια πίεση των χειλιών μας όταν έσμιγαν. Ήθελα να νιώθει το συναρπαστικό και αδιαμφισβήτητο μαγνητικό πεδίο που έλκυε κάθε μόριο του κορμιού του προς το δικό μου.
Όπως ακριβώς ένιωθα εγώ, δηλαδή.
Η ζωή της Νόρα Γκρέι εξακολουθεί να απέχει πολύ από το τέλειο. Η επιβίωση από μια απόπειρα δολοφονίας εναντίον της δεν ήταν ευχάριστη υπόθεση, αλλά τουλάχιστον της εξασφάλισε έναν φύλακα άγγελο. Έναν μυστηριώδη, γοητευτικό, πανέμορφο φύλακα άγγελο. Ανεξάρτητα όμως από τον ρόλο του στη ζωή της, ο Πατς κάθε άλλο παρά αγγελικά φέρεται. Είναι πιο κρυψίνους από ποτέ –αν είναι δυνατόν–, και το χειρότερο, φαίνεται να κάνει παρέα με τη μεγαλύτερη εχθρό της Νόρα, τη Μάρσι Μίλαρ.
Αν ο Πατς δεν φερόταν τόσο απόμακρα, η Νόρα ούτε που θα είχε προσέξει τον Σκοτ Παρνέλ, έναν παλιό οικογενειακό φίλο που μετακόμισε ξανά στην πόλη. Παρά την εξοργιστική συμπεριφορά του νεοφερμένου, η Νόρα διαπιστώνει ότι την ελκύει –παρά την περιπλανώμενη αίσθηση πως κρύβει κάτι.
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η Νόρα στοιχειώνεται από οράματα του δολοφονημένου πατέρα της, φτάνοντας στο σημείο ν’ αναρωτηθεί αν η Νέφιλιμ καταγωγή της σχετίζεται με τον θάνατό του. Στην απόγνωσή της ν’ ανακαλύψει τι συνέβη εκείνη τη μοιραία νύχτα, εμπλέκεται σε ολοένα πιο επικίνδυνες καταστάσεις προκειμένου να μάθει την απάντηση. Κάποια πράγματα, ωστόσο, είναι καλύτερο να παραμένουν θαμμένα, γιατί η αλήθεια μπορεί να καταστρέψει όλα όσα –και όσους– εμπιστεύεται η Νόρα.
